Welcome to Hell — Summary (EN/PL bilingual)

B'Tselem

2024-08-05

Welcome to Hell — Summary (EN/PL bilingual)

The Israeli Prison System as a Network of Torture Camps When we got off the bus, a soldier said to us: “Welcome to hell.”

Izraelski system więzienny jako sieć obozów tortur. Gdy wysiedliśmy z autobusu, żołnierz powiedział do nas: „Witajcie w piekle.”

From the testimony of Fouad Hassan, 45, a father of five and resident of Qusrah in Nablus District, who was held in Megiddo Prison. Read the full testimony here

Ze świadectwa Fouada Hassana, lat 45, ojca pięciorga dzieci i mieszkańca Qusrah w dystrykcie Nablusu, który był przetrzymywany w więzieniu Megiddo. Pełna treść zeznania dostępna tutaj.

This report concerns the treatment of Palestinian prisoners and the inhuman conditions they have been subjected to in Israeli prisons since 7 October 2023. B’Tselem’s research for the report included collecting testimonies from 55 Palestinians who were incarcerated in Israeli prisons and detention facilities during this time. Thirty of the witnesses are residents of the West Bank, including East Jerusalem; 21 are residents of the Gaza Strip; and four are Israeli citizens.[^1] The testimonies were given to B’Tselem after the witnesses were released from prison, the overwhelming majority of them without being tried.

Niniejszy raport dotyczy traktowania palestyńskich więźniów oraz nieludzkich warunków, którym byli poddawani w izraelskich więzieniach od 7 października 2023 roku. W ramach badań do raportu organizacja B’Tselem zebrała zeznania 55 Palestyńczyków osadzonych w tym czasie w izraelskich więzieniach i ośrodkach zatrzymań. Trzydziestu świadków to mieszkańcy Zachodniego Brzegu, w tym Wschodniej Jerozolimy; 21 pochodzi ze Strefy Gazy; czworo to obywatele Izraela.[^1] Zeznania zostały złożone w B’Tselem po zwolnieniu świadków z więzienia — zdecydowana większość z nich bez postawienia zarzutów i bez przeprowadzenia procesu.

The testimonies clearly indicate a systemic, institutional policy focused on the continual abuse and torture of all Palestinian prisoners held by Israel:

Zeznania jednoznacznie wskazują na systemową, instytucjonalną politykę skoncentrowaną na ciągłym maltretowaniu i torturowaniu wszystkich palestyńskich więźniów przetrzymywanych przez Izrael:

Frequent acts of severe, arbitrary violence; sexual assault; humiliation and degradation, deliberate starvation; forced unhygienic conditions; sleep deprivation, prohibition on, and punitive measures for, religious worship; confiscation of all communal and personal belongings; and denial of adequate medical treatment – these descriptions appear time and again in the testimonies, in horrifying detail and with chilling similarities.

Częste akty poważnej, arbitralnej przemocy; napaści seksualne; poniżanie i degradacja; celowe głodzenie; wymuszane warunki sanitarne zagrażające zdrowiu; pozbawianie snu; zakaz praktyk religijnych i kary za ich podejmowanie; konfiskata wszelkiego mienia zbiorowego i osobistego; odmowa zapewnienia odpowiedniej opieki medycznej — opisy te pojawiają się w zeznaniach raz po raz, z przerażającymi szczegółami i z mrożącymi krew w żyłach podobieństwami.

Over the years, Israel has incarcerated hundreds of thousands of Palestinians in its prisons, which have always served, above all, as a tool for oppressing and controlling the Palestinian population.

Na przestrzeni lat Izrael uwięził setki tysięcy Palestyńczyków w swoich więzieniach, które zawsze służyły przede wszystkim jako narzędzie ucisku i kontroli palestyńskiej ludności.

The stories presented in this report are the story of thousands of Palestinians, residents of the Occupied Territories and citizens of Israel, who have been arrested since the beginning of the war, as well as Palestinians already incarcerated on 7 October who experienced the massive increase in hostility from prison authorities since that day. 2 In early July 2024, there were 9,623 Palestinians held in Israeli prisons and detention facilities almost double the number just before the war began. Of these, 4,781 were detained without trial, without being presented with the allegations against them, and without access to the right to defend themselves, in what Israel terms “administrative detention.”[^3] Some were jailed simply for expressing sympathy for the suffering of Palestinians. Others were taken into custody during military activity in the Gaza Strip, on the sole grounds that they came under the vague definition of “men of fighting age.” Some were imprisoned over suspicions, substantiated or not, that they were operatives or supporters of Palestinian armed groups. The prisoners form a wide spectrum of people from different areas, with varying political opinions and only thing in common – being Palestinian.

Historie przedstawione w niniejszym raporcie to historia tysięcy Palestyńczyków — mieszkańców okupowanych terytoriów i obywateli Izraela — aresztowanych od początku wojny, a także Palestyńczyków osadzonych już przed 7 października, którzy od tego dnia doświadczyli masowego nasilenia wrogości ze strony władz więziennych. 2 Na początku lipca 2024 roku w izraelskich więzieniach i ośrodkach zatrzymań przebywało 9 623 Palestyńczyków — niemal dwukrotnie więcej niż tuż przed wybuchem wojny. Spośród nich 4 781 było przetrzymywanych bez procesu, bez przedstawienia zarzutów i bez dostępu do prawa do obrony, w ramach tego, co Izrael określa mianem „aresztu administracyjnego”.[^3] Niektórzy zostali uwięzieni wyłącznie za wyrażenie solidarności z cierpieniem Palestyńczyków. Inni zostali zatrzymani podczas działań wojskowych w Strefie Gazy, wyłącznie na podstawie nieprecyzyjnej definicji „mężczyzn w wieku bojowym”. Część trafiła do więzienia na podstawie podejrzeń — uzasadnionych lub nie — o działalność lub wspieranie palestyńskich ugrupowań zbrojnych. Więźniowie tworzą szerokie spektrum osób z różnych regionów, o zróżnicowanych poglądach politycznych, których łączy jedno — bycie Palestyńczykami.

The prisoners’ testimonies lay bare the outcomes of a rushed process in which more than a dozen Israeli prison facilities, both military and civilian, were converted into a network of camps dedicated to the abuse of inmates. Such spaces, in which every inmate is intentionally condemned to severe, relentless pain and suffering, operate as de-facto torture camps.

Zeznania więźniów odsłaniają skutki pośpiesznego procesu, w którym ponad tuzin izraelskich placówek więziennych — zarówno wojskowych, jak i cywilnych — przekształcono w sieć obozów przeznaczonych do maltretowania osadzonych. Takie miejsca, w których każdy więzień jest celowo skazany na dotkliwy, nieustanny ból i cierpienie, funkcjonują jako obozy tortur de facto.

The abuse consistently described in the testimonies of dozens of individuals held in different facilities was so systematic, that there is no room to doubt an organized, declared[^4] policy of the Israeli prison authorities. This policy is implemented under the direction of the Minister of National Security Itamar Ben Gvir, whose office oversees the Israel Prison Service (IPS), with the full support of the Israeli government and Prime Minister Benjamin Netanyahu.

Maltretowanie opisywane konsekwentnie w zeznaniach dziesiątek osób przetrzymywanych w różnych placówkach było tak systematyczne, że nie ma miejsca na wątpliwości co do zorganizowanej, ogłoszonej[^4] polityki izraelskich władz więziennych. Polityka ta jest realizowana pod kierownictwem ministra bezpieczeństwa narodowego Itamara Ben Gwira, którego urząd nadzoruje Izraelską Służbę Więzienną (Israeli Prison Service, IPS), przy pełnym poparciu rządu izraelskiego i premiera Benjamina Netanjahu.

The heinous attack by Hamas and other armed Palestinian organizations on 7 October and the widespread targeting of civilians deeply traumatized Israeli society, evoking deep-seated fears and an instinct for revenge among many. For the government and Minister Ben Gvir, this provided an opportunity to press harder with applying their racist ideology, using the oppressive mechanisms at their disposal. These include the prison system, for which they designed a policy aimed at trampling the basic rights of Palestinian prisoners underfoot.

Zbrodniczy atak Hamasu i innych palestyńskich organizacji zbrojnych z 7 października oraz powszechne atakowanie ludności cywilnej głęboko zraniły izraelskie społeczeństwo, wzbudzając w wielu osobach głęboko zakorzeniony strach i instynkt zemsty. Dla rządu i ministra Ben Gwira stworzyło to okazję do intensywniejszego wdrażania ich rasistowskiej ideologii przy użyciu będących do ich dyspozycji mechanizmów ucisku. Należy do nich system więzienny, dla którego zaprojektowali politykę mającą na celu zdeptanie podstawowych praw palestyńskich więźniów.

On 18 October, the minister in charge declared a “prison state of emergency” as part of emergency legislation,[^5] producing a serious, substantive violation of the most basic human rights of Palestinian prisoners. Koby Yaakobi, a close associate of Minister Ben Gvir appointed by him as IPS Commissioner in the height of the war, declared his intent to “revolutionize” the IPS in keeping with the minister’s policies as soon as he took office, naming the downgrading of prison conditions a top priority.[^6] As the testimonies reveal, the new policy is applied across all prison facilities and to all Palestinian prisoners. Among its main tenets are unrelenting physical and psychological See also, a story (Hebrew) in the ultra-Orthodox newspaper “Mishpacha,” which contains impressions from a visit to Ketziot after October 7. The reporter notes he joined an IRF unit for one of four daily roll calls. 5 On 18 October 2023, Minister of National Security Itamar Ben Gvir declared a “prison state of emergency,” which has since been extended every three months over the course of the war and into the present. See Amendment to the Prison Ordinance (No. 64 Temporary Order - Swords of Iron) (Prison Emergency) 5784-2023. 6 See a ynet (Hebrew) report regarding a letter sent by Lieutenant General Koby Yaakobi to the senior IPS command upon taking office. For an English language story, see Haaretz. violence, denial of medical treatment, starvation, withholding of water, sleep deprivation and confiscation of all personal belongings. The overall picture indicates abuse and torture carried out under orders, in utter defiance of Israel’s obligations both under domestic law and under international law.

18 października odpowiedzialny minister ogłosił „więzienny stan wyjątkowy” w ramach prawodawstwa nadzwyczajnego,[^5] co pociągnęło za sobą poważne, istotne naruszenie najbardziej podstawowych praw człowieka palestyńskich więźniów. Koby Jaakowi (Koby Yaakobi), bliski współpracownik ministra Ben Gwira, mianowany przez niego komisarzem IPS w szczytowym momencie wojny, zaraz po objęciu stanowiska zadeklarował zamiar „zrewolucjonizowania” IPS zgodnie z polityką ministra, wymieniając obniżenie warunków więziennych jako priorytet.[^6] Jak ujawniają zeznania, nowa polityka jest stosowana we wszystkich placówkach więziennych i wobec wszystkich palestyńskich więźniów. Do jej głównych założeń należą nieustanna przemoc fizyczna i psychiczna — patrz też artykuł (po hebrajsku) w ultraortodoksyjnym piśmie „Miszpacha”, zawierający relację z wizyty w Ketziot po 7 października. Reporter odnotowuje, że dołączył do jednostki IRF podczas jednego z czterech dziennych apeli. 5 18 października 2023 roku minister bezpieczeństwa narodowego Itamar Ben Gwir ogłosił „więzienny stan wyjątkowy”, który był następnie przedłużany co trzy miesiące przez cały czas trwania wojny i do chwili obecnej. Zob. Nowelizacja Rozporządzenia o Więzieniach (Nr 64 Tymczasowy Nakaz — Miecze Żelaza) (Stan Wyjątkowy w Więzieniach) 5784-2023. 6 Zob. relacja portalu ynet (po hebrajsku) dotycząca listu wysłanego przez generała broni Koby’ego Jaakowi do wyższego dowództwa IPS po objęciu stanowiska. Angielskojęzyczny artykuł dostępny w Haaretz — odmowa leczenia, głodzenie, odcinanie wody, pozbawianie snu i konfiskata wszelkiego mienia osobistego. Całościowy obraz wskazuje na maltretowanie i tortury wykonywane na rozkaz, w całkowitym pogardzie dla zobowiązań Izraela zarówno wynikających z prawa krajowego, jak i z prawa międzynarodowego.

A clear indicator of the severity of the situation and the moral degradation of the Israeli prison system can be seen in the number of Palestinian prisoners who have died in Israeli custody – no less than 60. The report includes testimonies given to B’Tselem regarding three of these deaths.

Wyraźnym wskaźnikiem powagi sytuacji i moralnej degradacji izraelskiego systemu więziennego jest liczba palestyńskich więźniów, którzy zginęli w izraelskim areszcie — nie mniej niż 60. W raporcie zawarte są zeznania złożone w B’Tselem dotyczące trzech z tych śmierci.

Thaer Abu ’Asab, a 38-year-old from Qalqiliyah held in the Negev (Ketziot) Prison, was found dead in his cell on 18 November 2023. On his body were severe signs of violence.[^7] ’Arafat Hamdan, a 24-year old diabetic from Beit Beit Sira who relied on insulin treatments, was found dead in his cell on 24 October 2023, two days after his arrest. The testimonies reveal he was denied proper medical treatment. Muhammad a-Sabbar, a 20-year-old from the town of a-Dhahiriyah who had an intestinal disease requiring a special diet, died at Ofer Prison on 8 February, according to testimonies due to lack of proper nutrition, poor medical care and brazen disregard for his condition.

Thaer Abu Asab, lat 38, z Kalkilji, przetrzymywany w więzieniu Negew (Ketziot), został znaleziony martwy w swojej celi 18 listopada 2023 roku. Na jego ciele widoczne były poważne ślady przemocy.[^7] Arafat Hamdan, lat 24, cierpiący na cukrzycę mieszkaniec Bejt Siry, uzależniony od leczenia insuliną, został znaleziony martwy w celi 24 października 2023 roku, dwa dni po aresztowaniu. Zeznania ujawniają, że odmówiono mu właściwej opieki medycznej. Muhammad as-Sabbar, lat 20, z miejscowości ad-Dahirija, chory na jelita wymagający specjalnej diety, zmarł w więzieniu Ofer 8 lutego — według zeznań wskutek braku właściwego wyżywienia, złej opieki medycznej i bezczelnego lekceważenia jego stanu zdrowia.

The transition from what appears to have initially been spontaneous acts of vengeance to a permanent, systematic regime stripping away all protections designed to uphold and ensure the most basic rights of Palestinian prisoners was made possible when the government exploited its powers to enact draconian, injurious “emergency regulations” and applied them in a brazen, gross violation of multiple norms and obligations under Israeli law, international human rights law, the laws of war and humanitarian law. The violations included the widespread, systematic and prolonged commission of the crime of torture.[^8] Equally important, in these actions, Israel is trampling basic human morality underfoot along with the most protected human rights of prisoners held in state custody.

Przejście od tego, co początkowo wydawało się spontanicznymi aktami zemsty, do trwałego, systematycznego reżimu pozbawiającego wszelkich zabezpieczeń służących ochronie i zapewnieniu najbardziej podstawowych praw palestyńskich więźniów stało się możliwe, gdy rząd wykorzystał swoje uprawnienia do uchwalenia drastycznych, szkodliwych „przepisów nadzwyczajnych” i zastosował je w bezczelnym, rażącym naruszeniu wielu norm i zobowiązań wynikających z prawa izraelskiego, międzynarodowego prawa praw człowieka, prawa wojennego i prawa humanitarnego. Naruszenia te obejmowały powszechne, systematyczne i długotrwałe popełnianie przestępstwa tortur.[^8] Równie istotne jest to, że poprzez te działania Izrael depcze zarówno podstawową moralność ludzką, jak i najbardziej chronione prawa człowieka więźniów pozostających w areszcie państwowym.

The legal gatekeepers, such as the High Court of Justice and the State Attorney’s Office, ostensibly entrusted with upholding the rule of law and protecting human rights, have bowed their heads in submission to Ben Gvir’s agenda, and allowed abuses and the total dehumanization of these prisoners to become the premise for the entire system’s operation. The result is a system that specializes in torture and abuse, where, at any given moment, many thousands of Palestinians are kept behind bars, most without trial, and all in inhuman conditions.

Strażnicy systemu prawnego, tacy jak Najwyższy Trybunał Sprawiedliwości i Prokuratura Generalna, pozornie powołani do przestrzegania praworządności i ochrony praw człowieka, skłonili głowy przed agendą Ben Gwira i pozwolili, aby maltretowanie i całkowita dehumanizacja więźniów stały się przesłanką funkcjonowania całego systemu. Efektem jest system specjalizujący się w torturach i maltretowaniu, w którym w każdej chwili za kratami przebywa wiele tysięcy Palestyńczyków — większość bez procesu, wszyscy w nieludzkich warunkach.

Testimonies from inside: The reality in Israel’s torture camps

Świadectwa z wewnątrz: rzeczywistość w izraelskich obozach tortur

The testimonies given to B’Tselem reveal the following prevalent, consistent and widespread conditions.

Zeznania złożone w B’Tselem ujawniają następujące powszechne, konsekwentne i rozległe warunki.

Overpopulation and crowding in cells: The testimonies indicate that cell occupancy more than doubled. Cells intended for six prisoners held 12 to 14 prisoners at a time, with “excess” inmates forced to sleep on the floor, sometimes with no mattress or blanket.

Przeludnienie i tłok w celach: Zeznania wskazują, że liczba osadzonych w celach wzrosła ponad dwukrotnie. Cele przeznaczone dla sześciu więźniów mieściły jednocześnie od 12 do 14 osób, a „nadmiarowi” osadzeni zmuszeni byli spać na podłodze, niekiedy bez materaca czy koca.

After 7 October 2023, […] the prison administration collectively punished us on a regular basis. The first thing was increasing the number of prisoners in each cell from six to 14. This meant reduced privacy and a much longer wait to use the toilet in the cell. In addition, the new detainees who came to the cell had to sleep on the floor, because there were only three bunk beds.

Po 7 października 2023 roku […] administracja więzienna regularnie stosowała wobec nas kary zbiorowe. Pierwszą rzeczą było zwiększenie liczby więźniów w każdej celi z sześciu do czternastu. Oznaczało to mniej prywatności i znacznie dłuższe oczekiwanie na skorzystanie z toalety w celi. Ponadto nowo przybyłe osoby zatrzymane musiały spać na podłodze, ponieważ w celi były tylko trzy piętrowe łóżka.

From the testimony of S.B., a resident of East Jerusalem. Read the full testimony here

Ze świadectwa S.B., mieszkańca Wschodniej Jerozolimy. Pełna treść zeznania dostępna tutaj.

No sunlight and no air to breathe: Some prisoners found themselves locked in their cells throughout the entire day; others were allowed out for an hour once every few days in order to shower. Some never saw daylight during their time in prison.

Brak światła słonecznego i powietrza: Część więźniów była zamknięta w celach przez cały dzień; innym pozwalano wychodzić na godzinę raz na kilka dni w celu skorzystania z prysznica. Niektórzy przez cały czas pobytu w więzieniu nie ujrzeli światła dziennego.

We were also forbidden to go outside to the yard, unlike before.

Zabroniono nam również wychodzenia na dziedziniec, czego wcześniej nie praktykowano.

For 191 days, I didn’t see the sun.

Przez 191 dni nie widziałem słońca.

From the testimony of Thaer Halahleh, 45, a father of four and resident of Kharas in Hebron District, who was held in the Ofer and Nafha prisons. Read the full testimony here

Ze świadectwa Thaera Halahleha, lat 45, ojca czworga dzieci i mieszkańca Kharas w dystrykcie Hebronu, który był przetrzymywany w więzieniach Ofer i Nafha. Pełna treść zeznania dostępna tutaj.

Violent roll calls, increased frequency: According to the testimonies, roll calls and/or cell searches occur three to five times a day. In most cases, inmates were forced to crowd together, facing the wall, with their heads bowed down to the floor and their hands interlocked on the back of their necks, in some cases kneeling in prostration as during prayer. These practices no longer serve their original purpose, and have become an opportunity for prison guards to unleash severe violence and another tool for humiliating and degrading prisoners.

Brutalne apele, zwiększona częstotliwość: Według zeznań apele i/lub przeszukania cel odbywają się od trzech do pięciu razy dziennie. W większości przypadków osadzeni byli zmuszani do stłoczenia się twarzą do ściany, z głowami pochylonymi ku podłodze i dłońmi splecionymi za karkiem, a w niektórych przypadkach klęcząc w pokłonie jak podczas modlitwy. Praktyki te przestały służyć swemu pierwotnemu celowi i stały się okazją do stosowania przez strażników dotkliwej przemocy oraz kolejnym narzędziem poniżania i degradowania więźniów.

We were counted three times a day. It was done in a humiliating way, with the guards shouting. The unit would come in heavily armed with gas and batons.

Liczono nas trzy razy dziennie. Odbywało się to w poniżający sposób, z krzykiem strażników. Oddział wchodził w pełnym uzbrojeniu, z gazem i pałkami.

[…] There was also a policy of collective punishment and random searches of the cells about once a week. They would force us to undress and then search us, take us out of the cells into the corridor and do a thorough search of the room.

[…] Obowiązywała też polityka kar zbiorowych i losowych przeszukań cel mniej więcej raz w tygodniu. Zmuszano nas do rozebrania się, następnie przeprowadzano rewizję, wyprowadzano z cel na korytarz i dokładnie przeszukiwano pomieszczenie.

It could take an hour or even several hours, and included shouting, assaults and beatings with batons.

Mogło to trwać godzinę lub nawet kilka godzin i wiązało się z krzykiem, napaściami i biciem pałkami.

From the testimony of Muhammad Srur, 34, a father of two and resident of Ni’lin in Ramallah District, who was held in the Etzion detention facility and in the Ofer and Nafha prisons.

Ze świadectwa Muhammada Srura, lat 34, ojca dwojga dzieci i mieszkańca Ni’lin w dystrykcie Ramallah, który był przetrzymywany w ośrodku zatrzymań Etzion oraz w więzieniach Ofer i Nafha.

Read the full testimony here

Pełna treść zeznania dostępna tutaj.

Withholding access to the courts, aid agencies and legal counsel: As the Emergency Regulations permit,[^9] the vast majority of the witnesses went days, weeks, and in some cases, months before being brought before a judge for the first time, and even then, the hearings took place remotely via Zoom. The menacing presence of the prison guards inhibited prisoners from complaining to the judges or reporting the torture they underwent.

Uniemożliwienie dostępu do sądów, organizacji pomocowych i obrońców: Zgodnie z tym, na co zezwalają przepisy nadzwyczajne,[^9] zdecydowana większość świadków czekała dni, tygodnie, a w niektórych przypadkach miesiące, zanim po raz pierwszy stanęła przed sędzią, a nawet wówczas rozprawy odbywały się zdalnie przez Zoom. Zastraszająca obecność strażników więziennych powstrzymywała więźniów przed składaniem skarg sędziom i zgłaszaniem tortur, którym byli poddawani.

They took us one by one to a room where we attended our hearings via Zoom.

Zabierali nas po jednym do pokoju, gdzie uczestniczyliśmy w rozprawach przez Zoom.

On the way there, IRF members punched me very hard in the chest. An Arabicspeaking guard was in the room, and he listened to the entire conversation between me, the judge, and the lawyer. He threatened that if I complained to the judge, I would pay. The lawyer told me before the hearing that the judges already knew about everything that was going on in the prison, so there was no point talking about it. Still, in the hearing he asked me, “Have you been exposed to violence in prison?” I didn’t dare answer, because I was afraid the guards would retaliate and beat me even more brutally. […] Every time they took me to the room where we attended our court hearings on Zoom, I endured the same path of torture, beating and humiliation. All the inmates in the prison went through that.

Po drodze członkowie IRF uderzyli mnie bardzo mocno w klatkę piersiową. W pokoju był strażnik mówiący po arabsku, który słuchał całej rozmowy między mną, sędzią i adwokatem. Groził, że jeśli poskarżę się sędziemu, zapłacę za to. Adwokat powiedział mi przed rozprawą, że sędziowie wiedzą już o wszystkim, co dzieje się w więzieniu, więc nie ma sensu o tym mówić. Mimo to podczas rozprawy zapytał mnie: „Czy był Pan narażony na przemoc w więzieniu?” Nie śmiałem odpowiedzieć, bo bałem się odwetu ze strony strażników i jeszcze brutalniejszego bicia. […] Za każdym razem, gdy zabierali mnie do pokoju, gdzie uczestniczyliśmy w rozprawach przez Zoom, przechodziłem tę samą drogę przez tortury, bicie i poniżanie. Wszyscy osadzeni w więzieniu przez to przeszli.

From the testimony of Firas Hassan, 50, a father of four and resident of Hindaza in Bethlehem District, who was held in the Negev Prison (Ketziot). Read the full testimony here.

Ze świadectwa Firasa Hassana, lat 50, ojca czworga dzieci i mieszkańca Hindazy w dystrykcie Betlejem, który był przetrzymywany w więzieniu Negew (Ketziot). Pełna treść zeznania dostępna tutaj.

Meetings with legal counsel were denied for increasingly long durations, reaching as much as 180 days, on the pretext of “dynamic needs on the ground.”[^10] Most of the witnesses interviewed for this report did not see their lawyers once during their entire incarceration. They were also prevented from meeting with representatives of the ICRC, aid and human rights organizations, the Public Defender’s Office,[^11] or other official oversight bodies.[^12]

Spotkania z obrońcą były odmawianie przez coraz dłuższe okresy, sięgające nawet 180 dni, pod pretekstem „dynamicznych potrzeb w terenie”.[^10] Większość świadków przesłuchanych do niniejszego raportu ani razu nie widziała swojego adwokata podczas całego pobytu w areszcie. Uniemożliwiano im również spotkania z przedstawicielami Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża (MKCK), organizacji pomocowych i organizacji praw człowieka, Biura Obrońcy Publicznego[^11] oraz innych oficjalnych organów nadzorczych.[^12]

Confiscation of personal possessions: One of the very first steps taken by prison authorities as soon as the war began was to confiscate all shared and personal property that Palestinian prisoners kept in their cells.

Konfiskata mienia osobistego: Jednym z pierwszych kroków podjętych przez władze więzienne natychmiast po wybuchu wojny była konfiskata wszelkiego mienia zbiorowego i osobistego, które palestyńscy więźniowie przechowywali w celach.

We had no clothes other than what we had on, so we couldn’t change or really wash them. We wore the same clothes all the time. They held a search every day, and if they found another piece of clothing, they confiscated it. They also carried out random searches at night and took anything they found. One prisoner stayed in the same clothes for 51 days.

Nie mieliśmy żadnych ubrań poza tymi, które mieliśmy na sobie, więc nie mogliśmy się przebrać ani ich porządnie wyprać. Nosiliśmy te same ubrania przez cały czas. Każdego dnia przeprowadzano rewizję i jeśli znaleziono jakąkolwiek dodatkową sztukę odzieży, konfiskowano ją. Przeprowadzano też losowe rewizje w nocy i zabierano wszystko, co znaleziono. Jeden więzień przez 51 dni chodził w tych samych ubraniach.

From the testimony of Sami Khalili, 41, a resident of Nablus who was serving a prison sentence from 2003 and was held in the Negev Prison (Ketziot). Read the full testimony here

Ze świadectwa Samiego Khalilego, lat 41, mieszkańca Nablusu, odbywającego wyrok więzienia od 2003 roku, przetrzymywanego w więzieniu Negew (Ketziot). Pełna treść zeznania dostępna tutaj.

Unrelenting physical and psychological abuse

Nieustanna przemoc fizyczna i psychiczna

Institutional violence against Palestinian prisoners by prison authorities has become more frequent and more virulent since 7 October. Testimonies attest to physical, sexual, psychological and verbal violence, directed at all Palestinian prisoners and perpetrated in an arbitrary, menacing fashion, usually under a shroud of anonymity.

Przemoc instytucjonalna wobec palestyńskich więźniów ze strony władz więziennych nasiliła się i przybrała na brutalności od 7 października. Zeznania poświadczają przemoc fizyczną, seksualną, psychiczną i słowną, skierowaną przeciwko wszystkim palestyńskim więźniom i stosowaną w arbitralny, zastraszający sposób, zwykle pod osłoną anonimowości.

The scope of violence emerging from the testimonies clarifies that these are not isolated, random incidents, but rather an institutional policy integral to the treatment of prisoners.

Skala przemocy wyłaniająca się z zeznań jednoznacznie wskazuje, że nie są to odizolowane, przypadkowe incydenty, lecz instytucjonalna polityka stanowiąca integralny element traktowania więźniów.

Physical violence and intimidation: Pepper spray, stun grenades, sticks, wooden clubs and metal batons, gun butts and barrels, brass knuckles and tasers, attack dogs, beatings, punches and kicks – these are just some of the methods used to torture and abuse prisoners according to the testimonies. These assaults were described as a fixture of everyday life in prison and often led to severe injuries, loss of consciousness, broken bones, and in extreme cases even death.

Przemoc fizyczna i zastraszanie: Gaz pieprzowy, granaty hukowe, pałki, drewniane maczugi i metalowe pałki, kolby i lufy broni palnej, kastery i paralizatory, psy bojowe, bicie, uderzenia pięściami i kopanie — to tylko niektóre metody torturowania i maltretowania więźniów opisane w zeznaniach. Napaści te opisywano jako stały element codziennego życia więziennego, które często prowadziły do poważnych obrażeń, utraty przytomności, złamań kości, a w skrajnych przypadkach nawet śmierci.

I leaned against a wall. I had broken ribs and was injured in my right shoulder, my right thumb, and a finger on my left hand. I couldn’t move or breathe for half an hour. Everyone around me was screaming in pain, and some inmates were crying. Most were bleeding. It was a nightmare beyond words.

Oparłem się o ścianę. Miałem złamane żebra i byłem ranny w prawe ramię, prawy kciuk i palec lewej ręki. Przez pół godziny nie mogłem się poruszyć ani oddychać. Wszyscy wokół mnie krzyczeli z bólu, a część osadzonych płakała. Większość krwawiła. To był koszmar nie do opisania.

From the testimony of Ashraf al-Muhtaseb, 53, a father of five and resident of Hebron District, who was held in the Etzion detention facility and the Ofer and Negev (Ketziot) prisons.

Ze świadectwa Ashrafa al-Muhtaseba, lat 53, ojca pięciorga dzieci i mieszkańca dystryktu Hebronu, który był przetrzymywany w ośrodku zatrzymań Etzion oraz w więzieniach Ofer i Negew (Ketziot).

Read the full testimony here

Pełna treść zeznania dostępna tutaj.

We lived in fear and panic. The only expressions we saw on the faces of the guards and the special forces were anger and vengefulness. Even during roll call, they would taunt the prisoners, aiming laser beams at them. They just wanted the prisoner to open his mouth so they could pounce on him, beat him and crush him.

Żyliśmy w strachu i panice. Jedyne wyrazy, jakie widzieliśmy na twarzach strażników i sił specjalnych, to gniew i żądza zemsty. Nawet podczas apelu drażnili więźniów, celując w nich laserami. Chcieli tylko, żeby więzień otworzył usta, żeby móc się na niego rzucić, pobić go i zmiażdżyć.

From the testimony of Khaled Abu ’Ara, 24, a resident of ’Akabah in Tubas District, who was held in the Negev Prison (Ketziot)

Ze świadectwa Khaleda Abu Ary, lat 24, mieszkańca Akaby w dystrykcie Tubas, który był przetrzymywany w więzieniu Negew (Ketziot).

Extreme violence during transfers and travel: The testimonies attest to severe violence used against prisoners during transfers: whether between prison facilities, in prison waiting areas used as way stations prior to admission into prison or travel out of it (also known as “transitions”), and sometimes during transitions between wings and other areas inside the prison itself.

Skrajna przemoc podczas transferów i transportów: Zeznania poświadczają stosowanie dotkliwej przemocy wobec więźniów podczas transferów — zarówno między placówkami więziennymi, w więziennych poczekaniach służących jako miejsca przesiadkowe przed przyjęciem do więzienia lub wyjazdem z niego (zwanych też „tranzytami”), jak i niekiedy podczas przemieszczania się między skrzydłami i innymi obszarami wewnątrz samego więzienia.

Sleep deprivation: Sleep deprivation was an integral part of the daily abuses meted out on inmates. In some cases, the lighting in the cells is on throughout the night; in others, guards played loud music or unpleasant sounds to keep prisoners from sleeping. These are acts that sometimes amount to actual torture.

Pozbawianie snu: Pozbawianie snu było integralną częścią codziennego maltretowania osadzonych. W niektórych przypadkach oświetlenie w celach było włączone przez całą noc; w innych strażnicy puszczali głośną muzykę lub nieprzyjemne dźwięki, aby nie dopuścić do snu więźniów. Są to działania, które niekiedy stanowią rzeczywiste tortury.

The next day, two guards came and took me to a cell the size of 1.5 square meters with no toilet. I was in that cell alone for more than three months. […] The light was on 24/7 and I lost track of time. I didn’t know what time it was or what day was. I had no one to talk to. I almost went crazy in there.

Następnego dnia przyszło dwóch strażników i zabrali mnie do celi o powierzchni 1,5 metra kwadratowego bez toalety. Przebywałem w tej celi sam przez ponad trzy miesiące. […] Światło było włączone całą dobę i straciłem poczucie czasu. Nie wiedziałem, która jest godzina ani jaki mamy dzień. Nie miałem z kim rozmawiać. Prawie oszalałem tam w środku.

From the testimony of M.A., Hebron District. Read the full testimony here

Ze świadectwa M.A., dystrykt Hebronu. Pełna treść zeznania dostępna tutaj.

Sexual violence: Various testimonies revealed repeated use of sexual violence, in varying degrees of severity, by soldiers or prison guards against Palestinian detainees. The witnesses described blows to the genitals and other body parts of naked prisoners; the use of metal tools and batons to cause genital pain; the photographing of naked prisoners; genitals being grabbed; and stripsearches for the sake of humiliation and degradation. The testimonies also reveal cases of gang sexual violence and assault committed by a group of prison guards or soldiers.

Przemoc seksualna: Różne zeznania ujawniły wielokrotne stosowanie przemocy seksualnej, w różnym stopniu nasilenia, przez żołnierzy lub strażników więziennych wobec palestyńskich osób zatrzymanych. Świadkowie opisywali uderzenia w genitalia i inne części ciała nagich więźniów; używanie metalowych narzędzi i pałek w celu zadawania bólu genitaliom; fotografowanie nagich więźniów; chwytanie za genitalia; oraz rewizje polegające na rozebraniu do naga w celu poniżenia i degradacji. Zeznania ujawniają również przypadki grupowej przemocy seksualnej i napaści popełnianych przez grupę strażników więziennych lub żołnierzy.

We were taken to a room which had a lot of clothes, shoes, rings and watches scattered in it. We were stripped naked and even had to take off our underwear.

Zaprowadzono nas do pokoju, w którym leżało dużo ubrań, butów, pierścionków i zegarków. Rozbierano nas do naga — musieliśmy zdjąć nawet bieliznę.

We were searched with a hand-held metal detector. They forced us to spread our legs and then sit half crouching. Then they started hitting us on our private parts with the detector. They rained blows down on us. Then they ordered us to salute an Israeli flag that was hanging on the wall.

Przeprowadzano rewizję ręcznym wykrywaczem metalu. Zmuszano nas do rozstawienia nóg, a następnie do kucania w półprzysiadzie. Następnie zaczęli uderzać nas wykrywaczem w miejsca intymne. Sypali na nas ciosy. Następnie kazali nam salutować izraelskiej fladze wiszącej na ścianie.

From the testimony of Sami Khalili, 41, from Nablus, who had been serving a prison sentence since 2003 and was held in the Negev Prison (Ketziot). Read the full testimony here

Ze świadectwa Samiego Khalilego, lat 41, z Nablusu, odbywającego wyrok więzienia od 2003 roku, przetrzymywanego w więzieniu Negew (Ketziot). Pełna treść zeznania dostępna tutaj.

One particularly grave testimony, quoted at length in the report, describes the attempted anal rape with a foreign object of a Palestinian detainee by several prison guards. Similar incidents were mentioned in other testimonies.

Jedno szczególnie poważne zeznanie, cytowane obszernie w raporcie, opisuje próbę analnego gwałtu przy użyciu obcego przedmiotu na palestyńskiej osobie zatrzymanej przez kilku strażników więziennych. Podobne incydenty były wzmiankowane w innych zeznaniach.

Absence and denial of medical treatment

Brak i odmowa opieki medycznej

Many witnesses said that prison guards and medical staff at the detention facilities and prisons refrained from providing essential medical care or refused to do so, even in life-threatening situations. In some cases, medics and other medical staff admitted to prisoners they had received instructions not to provide treatment and medication to inmates, even when the treatment in question was life-saving.

Wielu świadków zeznało, że strażnicy więzienni i personel medyczny w ośrodkach zatrzymań i więzieniach powstrzymywali się od udzielania niezbędnej opieki medycznej lub odmawiali jej, nawet w sytuacjach zagrożenia życia. W niektórych przypadkach ratownicy medyczni i inni pracownicy służby zdrowia przyznawali więźniom, że otrzymali instrukcje, aby nie zapewniać osadzonym leczenia i lekarstw, nawet gdy dane leczenie ratowało życie.

The denial of medical care and improper treatment of patients often led to horrific outcomes, causing long-term injuries. One example can be found in the testimony of Sufian Abu Saleh, a 43-year-old from Gaza who was held in the Sde Teiman military detention facility. Abu Saleh’s leg had to be amputated as a result of injuries caused by soldier violence, harsh incarceration conditions, inadequate treatment, and indifference on the part of the facility’s personnel.

Odmowa opieki medycznej i niewłaściwe leczenie pacjentów prowadziły często do przerażających konsekwencji, powodując trwałe obrażenia. Przykład można znaleźć w zeznaniu Sufiana Abu Saleha, lat 43, z Gazy, który był przetrzymywany w wojskowym ośrodku zatrzymań Sde Teman. Abu Salehowi amputowano nogę w wyniku obrażeń spowodowanych przemocą ze strony żołnierzy, surowymi warunkami aresztu, nieodpowiednim leczeniem i obojętnością personelu placówki.

Food deprivation and starvation

Pozbawianie jedzenia i głodzenie

The reduced amounts of food provided to Palestinian prisoners and limited calorie intake are part of the new policy declared by the Minister of National Security when he first took office.[^13] The witnesses spoke about the extreme hunger they were forced to endure and the poor quality of the food, which was often undercooked or past its expiry date. The policy of starvation affected prisoners’ health and physical shape. The profound lack of food resulted in significant weight loss, sometimes amounting to tens of kilograms.

Zmniejszone ilości jedzenia dostarczanego palestyńskim więźniom i ograniczone spożycie kalorii stanowią część nowej polityki ogłoszonej przez ministra bezpieczeństwa narodowego, gdy obejmował urząd.[^13] Świadkowie mówili o ekstremalnym głodzie, który byli zmuszeni znosić, oraz o złej jakości jedzenia, które było często niedogotowane lub przeterminowane. Polityka głodzenia wpływała na stan zdrowia więźniów i ich kondycję fizyczną. Głęboki brak jedzenia prowadził do znacznego spadku wagi, niekiedy sięgającego dziesiątek kilogramów.

The food was terrible, both in quantity and quality. We were given portions that wouldn’t satisfy anybody. Most of the time the food was rotten — for instance, the eggs and yogurt. Once, when a detainee in the cell next to ours asked to swap his yogurt because the expiration date had passed, they punished all the inmates in the cell: they set dogs on them, beat them with clubs, dragged them to the bathroom and beat them up. The next day, I could still see their blood on the floor.

Jedzenie było okropne — zarówno pod względem ilości, jak i jakości. Dawano nam porcje, które nikogo by nie nasycały. Przez większość czasu jedzenie było zepsute — na przykład jajka i jogurt. Pewnego razu, gdy osoba zatrzymana z sąsiedniej celi poprosiła o wymianę jogurtu, bo data ważności minęła, ukarali wszystkich osadzonych w tej celi: spuścili na nich psy, bili ich pałkami, wlekli do łazienki i bili. Następnego dnia nadal widziałem ich krew na podłodze.

From the testimony of Hisham Saleh, 38, a resident of a-Sawiyah in Nablus District, who was held in Ofer Prison. Read the full testimony here

Ze świadectwa Hishama Saleha, lat 38, mieszkańca as-Sawiji w dystrykcie Nablusu, który był przetrzymywany w więzieniu Ofer. Pełna treść zeznania dostępna tutaj.

Hygiene and cutting off the water supply

Higiena i odcinanie dostępu do wody

Witnesses spoke of being forced to live in filth during their incarceration, as a result of the blanket confiscation of bathing, cleaning and washing supplies, the water supply cut off in cells, and the limited access to shower facilities that were not meant for such a large number of prisoners in the first place. In many cases, toilet tanks had running water for only one hour a day as well. Prison cells were turned into a sanitary hazard and made unfit for human habitation. These conditions led to the development and spread of diseases and various health problems.

Świadkowie mówili o zmuszaniu do życia w brudzie podczas aresztu, co było skutkiem powszechnej konfiskaty środków do kąpieli, sprzątania i prania, odcięcia dopływu wody w celach oraz ograniczonego dostępu do urządzeń prysznicowych nieprzeznaczonych dla tak dużej liczby więźniów. W wielu przypadkach spłuczki toaletowe miały bieżącą wodę jedynie przez godzinę dziennie. Cele więzienne zostały zamienione w zagrożenie sanitarne i stały się nienadające się do zamieszkania przez ludzi. Warunki te prowadziły do powstawania i rozprzestrzeniania się chorób oraz różnych problemów zdrowotnych.

We felt our bodies were rotting with dirt. Some of us had rashes. There was no hygiene. There was no soap, shampoo, hair brushes or nail clippers. After a month and a half, we got shampoo for the first time. There were no cleaning supplies either, and it was impossible to clean the cell or the toilet, or to wash clothes.

Czuliśmy, że nasze ciała gniją z brudu. Niektórzy z nas mieli wysypki. Nie było żadnej higieny. Nie było mydła, szamponu, szczotek do włosów ani obcinaczy do paznokci. Po miesiącu i połowie dostaliśmy szampon po raz pierwszy. Nie było też środków czyszczących, więc nie można było wyczyścić celi ani toalety ani wyprać ubrań.

From the testimony of Muhammad Srur, 34, a father of two and resident of Ni’lin in Ramallah District, who was held in the Etzion detention facility and in the Ofer and Nafha prisons.

Ze świadectwa Muhammada Srura, lat 34, ojca dwojga dzieci i mieszkańca Ni’lin w dystrykcie Ramallah, który był przetrzymywany w ośrodku zatrzymań Etzion oraz w więzieniach Ofer i Nafha.

Read the full testimony here

Pełna treść zeznania dostępna tutaj.

The cold water taps in the rooms ran only one hour a day, from 2:30 P.M. to 3:30 P.M. You could only use the toilet — which is inside the cell — during that hour, because otherwise, it was impossible to flush. But sometimes people couldn’t hold it in and it was disgusting, causing a stench and bad hygiene conditions.

Krany z zimną wodą w celach działały tylko przez godzinę dziennie, od 14:30 do 15:30. Toalety — znajdującej się wewnątrz celi — można było używać tylko w tej godzinie, bo poza nią nie można było jej spuścić. Ale czasami ludzie nie mogli wytrzymać i to było odrażające, powodując smród i złe warunki sanitarne.

From the testimony of Z.A., East Jerusalem. Read the full testimony here

Ze świadectwa Z.A., Wschodnia Jerozolima. Pełna treść zeznania dostępna tutaj.

Keter – the Israel Prison Service Initial Reaction Force (IRF)

Keter — Jednostka Szybkiego Reagowania Izraelskiej Służby Więziennej (IRF)

Among the IPS’s special units, the Initial Reaction Force (IRF), known in Hebrew as Keter, which operates at the Negev (Ketziot) and Ofer prisons, featured prominently in the testimonies given to B’Tselem. Two witnesses referred to it as the “death squad.”[^14] The collection of testimonies given to B’Tselem shows the IRF has been heavily involved in the torture and physical, sexual and mental abuse of prisoners since 7 October. According to the witnesses, IRF personnel wear masks and black uniforms with no identification tags. They are armed with batons and firearms, and often accompanied by dogs. In one case, the unit reportedly used a stun grenade. Impossible to identify, and safe in the knowledge they would face no consequences for their actions, members of the unit employed brazen, unbridled violence that amounts to abuse and torture.

Spośród jednostek specjalnych IPS, Jednostka Szybkiego Reagowania (Initial Reaction Force, IRF), znana po hebrajsku jako Keter, działająca w więzieniach Negew (Ketziot) i Ofer, zajmowała prominentne miejsce w zeznaniach złożonych w B’Tselem. Dwóch świadków określiło ją mianem „szwadronu śmierci”.[^14] Zbiór zeznań złożonych w B’Tselem wskazuje, że IRF była od 7 października intensywnie zaangażowana w torturowanie oraz fizyczne, seksualne i psychiczne maltretowanie więźniów. Według świadków personel IRF nosi maski i czarne mundury bez oznaczeń identyfikacyjnych. Są uzbrojeni w pałki i broń palną i często towarzyszą im psy. W jednym przypadku jednostka podobno użyła granatu hukowego. Niemożliwi do zidentyfikowania i pewni bezkarności za swoje działania, członkowie jednostki stosowali bezczelną, niepohamowaną przemoc stanowiącą maltretowanie i tortury.

The Israeli apartheid regime’s incarceration project

Projekt inkarceracji izraelskiego reżimu apartheidu

The story of Israel’s incarceration project did not begin on 7 October, nor with Itamar Ben Gvir’s appointment as Minister of National Security. The current situation, as horrifying as it may be, cannot be fully understood without examining the key role this project has played in the social and political oppression of the Palestinian collective throughout the years.

Historia izraelskiego projektu inkarceracji nie zaczęła się 7 października ani wraz z mianowaniem Itamara Ben Gwira ministrem bezpieczeństwa narodowego. Obecnej sytuacji, jakkolwiek przerażającej, nie można w pełni zrozumieć bez zbadania kluczowej roli, jaką projekt ten odgrywał w społecznym i politycznym ucisku palestyńskiej zbiorowości przez lata.

The prison system is one of several means of control and oppression used by the Israeli apartheid regime to preserve Jewish supremacy between the Jordan River and the Mediterranean Sea. For decades, Israel has used the incarceration of hundreds of thousands of Palestinians from all walks of life to undermine and unravel the social and political fabric that binds the Palestinian population.

System więzienny jest jednym z kilku środków kontroli i ucisku stosowanych przez izraelski reżim apartheidu w celu zachowania żydowskiej supremacji między rzeką Jordan a Morzem Śródziemnym. Od dziesięcioleci Izrael wykorzystuje inkarcerację setek tysięcy Palestyńczyków ze wszystkich warstw społecznych do podważania i rozkładania społecznej i politycznej tkanki łączącej palestyńską ludność.

According to various estimates, since 1967, Israel has imprisoned over 800,000 Palestinian men and women from the West Bank (including East Jerusalem) and the Gaza Strip, which accounts for about 20% of the total population and about 40% of all Palestinian men.[^15] The scale of this incarceration project means there are hardly any Palestinian families without a member who has been through the Israeli prison system. The project is underpinned by the same repressive logic found elsewhere in Israeli apartheid. Here, too, Palestinians are completely dehumanized and treated as a homogenous, faceless mass, stripped of any individual identity. All are deemed “human animals” and “terrorists” simply because they are behind bars, whether their detention was justified or arbitrary, lawful or not. This is how their abuse and degradation, and the violation of their rights, become permissible.

Według różnych szacunków od 1967 roku Izrael uwięził ponad 800 000 palestyńskich mężczyzn i kobiet z Zachodniego Brzegu (w tym Wschodniej Jerozolimy) i Strefy Gazy, co stanowi około 20% całej ludności i około 40% wszystkich palestyńskich mężczyzn.[^15] Skala tego projektu inkarceracji oznacza, że trudno znaleźć palestyńską rodzinę, której żaden członek nie przeszedł przez izraelski system więzienny. Projekt jest oparty na tej samej represyjnej logice, którą spotykamy w innych obszarach izraelskiego apartheidu. Tutaj również Palestyńczycy są całkowicie odhumanizowani i traktowani jako homogeniczna, bezimienna masa, pozbawiona jakiejkolwiek indywidualnej tożsamości. Wszyscy są uznawani za „ludzkie zwierzęta” i „terrorystów” tylko dlatego, że siedzą za kratami — niezależnie od tego, czy ich zatrzymanie było uzasadnione czy arbitralne, zgodne z prawem czy nie. W ten sposób ich maltretowanie i degradacja oraz naruszanie ich praw stają się dopuszczalne.

The incarceration project is one of the most brutal and extreme manifestations of Israel’s system of control over the Palestinians. The released prisoners who spoke to B’Tselem for this report described a wide range of measures used for control and oppression. The value of their testimonies goes beyond providing an account of the appalling reality inside Israeli prisons and detention facilities since October 7. They are a window into a much broader reality.

Projekt inkarceracji jest jedną z najbardziej brutalnych i skrajnych manifestacji izraelskiego systemu kontroli nad Palestyńczykami. Zwolnieni więźniowie, którzy rozmawiali z B’Tselem na potrzeby niniejszego raportu, opisali szeroki wachlarz środków stosowanych w celu kontroli i ucisku. Wartość ich zeznań wykracza poza relacjonowanie przerażającej rzeczywistości wewnątrz izraelskich więzień i ośrodków zatrzymań od 7 października. Stanowią one okno na o wiele szerszą rzeczywistość.

Given the political function that Israel’s prison system fills, in the context of the accelerated dehumanization of Palestinians in Israeli discourse, a radically right-wing government, a weak judicial system swept up in public sentiment and a minister in charge of prisons who takes pride in violating human rights — this system has become an instrument for the widespread, systematic and arbitrary oppression of Palestinians through torture.

Biorąc pod uwagę polityczną funkcję, jaką pełni izraelski system więzienny, w kontekście przyspieszonej dehumanizacji Palestyńczyków w izraelskim dyskursie, radykalnie prawicowego rządu, słabego wymiaru sprawiedliwości porwanego przez nastroje społeczne i ministra odpowiedzialnego za więzienia, który szczyci się naruszaniem praw człowieka — system ten stał się narzędziem powszechnego, systematycznego i arbitralnego ucisku Palestyńczyków poprzez tortury.

The testimonies presented in this report provide an account of how Israeli prison facilities have been turned into a network of torture camps.

Zeznania przedstawione w niniejszym raporcie dokumentują, w jaki sposób izraelskie placówki więzienne zostały przekształcone w sieć obozów tortur.

Given the severity of the acts, the extent to which the provisions of international law are being violated, and the fact that these violations are directed at the entire population of Palestinian prisoners daily and over time – the only possible conclusion is that in carrying out these acts, Israel is committing torture that amounts to a war crime and even a crime against humanity.

Biorąc pod uwagę powagę tych czynów, zakres naruszania przepisów prawa międzynarodowego oraz fakt, że naruszenia te są codziennie i w sposób ciągły kierowane przeciwko całej populacji palestyńskich więźniów — jedynym możliwym wnioskiem jest to, że dokonując tych czynów, Izrael popełnia tortury stanowiące zbrodnię wojenną, a nawet zbrodnię przeciwko ludzkości.

We appeal to all nations and to all international institutions and bodies, including the International Criminal Court, to do everything in their power to put an immediate end to the cruelties meted out on Palestinians by Israel’s prison system, and to recognize the Israeli regime operating this system as an apartheid regime that must come to an end.

Apelujemy do wszystkich narodów i wszystkich międzynarodowych instytucji i organów, w tym Międzynarodowego Trybunału Karnego, o uczynienie wszystkiego, co w ich mocy, aby natychmiast położyć kres okrucieństwom stosowanym wobec Palestyńczyków przez izraelski system więzienny oraz o uznanie izraelskiego reżimu zarządzającego tym systemem za reżim apartheidu, który musi dobiec końca.

Read the full testimonies on B’Tselem’s website www.btselem.org/publications/202408_welcome_to_hell

Pełne zeznania dostępne na stronie internetowej B’Tselem: www.btselem.org/publications/202408_welcome_to_hell